Çoğu öğrenci IA'da kötü kod yazdığı için değil, yazılı kısım kodun arkasındaki düşünceyi göstermediği için puan kaybediyor. Değerlendiriciler programınızı değil, bir problemi açıklayabilme, tasarım kararlarınızı gerekçelendirebilme ve kendi çözümünüzü dürüstçe değerlendirebilme becerinizi puanlıyor.
Havalı bir fikirle değil, gerçek bir problemle başlayın. En güçlü IA'lar, "öğrencilere ders çalışmada yardımcı olan bir uygulama" gibi genel bir şey değil, belirli bir kullanıcı için belirli bir problemi çözer. Tek cümlede tarif edebileceğiniz, kimin nasıl fayda göreceğini net söyleyebileceğiniz bir problem seçin.
Başarı kriterleri koddan önce gelir. Bunları erken yazın ve somut tutun. "Sistem kullanıcı dostu olmalı" hiçbir puan getirmez. "Bir koç, oyuncu değişikliğini 10 saniyenin altında kaydedebilmeli" getirir, çünkü test edilebilir.
Tasarım kararlarınızı verirken belgeleyin, sonradan değil. Erken prototiplerin ekran görüntüleri, bir veri yapısını neden diğerine tercih ettiğinize dair notlar, müşteri geri bildirimi kayıtları. "Kişisel katılım" puanlarının çoğu buradan geliyor ve bunu sonradan inandırıcı şekilde uydurmak neredeyse imkânsız.
Genel işlevselliğe değil, kendi başarı kriterlerinize göre test edin. Sistemin çalıştığını gösterin ve çalışmayan kısımlar hakkında dürüst olun. İyi belgelenmiş bir başarısızlık, net bir açıklamayla birlikte, çoğu zaman "her şey planlandığı gibi çalışıyor" gibi belirsiz bir iddiadan daha yüksek puan alır.
Değerlendirme bir özet değildir. Her başarı kriterine tek tek dönün, karşılanıp karşılanmadığını, bunu nasıl bildiğinizi ve daha fazla zamanınız olsa neyi değiştireceğinizi yazın. Bu bölüm çoğu IA'da çok kısa kalıyor.
35 saatlik süre, kodlamaya başladığınızda hızla erir. Yazılı kısım için de gerçek zaman ayırın, sadece geliştirme için değil.